DociekAI
1/5
0%
LEKCJA03

Materiały multimedialne

Połącz tekst, obraz i prostą animację w jeden materiał.

25–30 min5 bloków

„Materiał multimedialny” brzmi poważnie, a znaczy coś prostego: obraz, tekst i ruch w jednym. Taki materiał robi się wtedy, kiedy chcesz komuś coś wytłumaczyć — koledze, młodszemu bratu, całej klasie na lekcji przyrody.

Jest w tym jednak jedna pułapka i wpadają w nią także dorośli. Ruch przyciąga oczy — zawsze, niezależnie od tego, czy ma coś do pokazania. Dlatego w tej lekcji nie będziemy się uczyć, jak coś zanimować, tylko kiedy w ogóle warto: poszukasz chwili, w której coś się dzieje, zrobisz własną animację klatka po klatce, sprawdzisz, dokąd ucieka wzrok widza, i znajdziesz trzy usterki w cudzej pracy.

Papierowy wiatraczek o czterech ramionach — dwa kremowe, dwa jasnoniebieskie — spięty mosiężną pinezką na cienkim drewnianym patyku wbitym w ziemię w glinianej doniczce; doniczka stoi na drewnianym parapecie przy jasnym oknie, za którym widać zieleń i dach sąsiedniego domu

Plan tej lekcji

  1. 01Haczyk5 min
  2. 02Pokaz krok po kroku6 min
  3. 03Symulator6 min
  4. 04Debugowanie5 min
  5. 05Zadanie praktyczne8 min
Haczyk5 min

Moment, którego nie ma na obrazku

Przejrzysta kropla wody oderwała się właśnie od czubka wąskiego zielonego liścia i wisi w powietrzu tuż pod nim; niżej, w płytkiej glinianej misie pełnej wody, rozchodzą się kręgi po poprzedniej kropli

Ta kropla zaraz spadnie. Albo już spadła — z obrazka tego nie wyczytasz.

Rysunek pokazuje stan: jak coś wygląda w jednej chwili. Nie pokazuje, co się z tym dzieje. Zaraz dostaniesz przyrząd, którym da się po materiale jeździć w tę i z powrotem — i dwa materiały, w których trzeba czegoś w środku poszukać.

Pod każdym materiałem jest przewijak — pasek z sześćdziesięcioma klatkami, po którym ciągnie się palcem albo myszą. Tak samo przewija się film. Twoje zadanie za każdym razem brzmi tak samo: zatrzymaj się dokładnie w tej chwili, o którą proszę.

Skąd bierze się deszcz · przyroda

Zatrzymaj się w chwili, w której nad rzeką pojawia się pierwsza chmura.

klatka 1 / 60

Pokaz krok po kroku6 min

Pięć klatek i ruch gotowy

Żaden z tych ptaszków się nie rusza. Ruch jest między nimi — w tym, że każdy następny jest odrobinę inny niż poprzedni. Tak właśnie robi się animację: nie jednym ruchomym obrazkiem, tylko kilkoma zwykłymi, które różnią się jednym drobiazgiem.

Pięć jednakowych małych glinianych ptaszków stoi w równym rzędzie na jasnej drewnianej półce; każdy kolejny jest obrócony odrobinę bardziej w bok niż poprzedni, od patrzącego wprost do odwróconego profilem

Animacja nie jest jednym ruchomym obrazkiem — to kilka zwykłych obrazków pokazanych po kolei. Zrobisz teraz taką animację do przyrody: pięć klatek pokazujących, co dzieje się z cieniem w ciągu dnia. Ty przesuwasz tylko słońce. Cień policzy się sam — i to właśnie jego ma zobaczyć widz.

klatka 1 z 1

Chwyć słońce i przeciągnij je po niebie. Blady rysunek pod spodem to poprzednia klatka.

Zrób 5 klatek. Każdą nową kopiujesz z poprzedniej i zmieniasz w niej jedną rzecz — dokładnie tak powstaje każda animacja.

Symulator6 min

Gdzie patrzy oko widza

Ten sam ekran materiału trzy razy. Za każdym razem zmieni się jedno zdanie: co widz ma z tego wynieść. Ty decydujesz, co się na nim rusza i kiedy — a potem oglądasz, dokąd poszedł wzrok widza.

Reguła, według której chodzi znacznik oka: oko idzie tam, gdzie coś się rusza. Gdy rusza się jedna rzecz — zostaje przy niej. Gdy dwie albo więcej — skacze między nimi i na każdym przeskoku traci 0,3 s. Gdy nie rusza się nic — wraca do tekstu i zaczyna czytać.

Cel materiału: Widz ma zrozumieć, skąd woda bierze się w chmurze.

NOWOŚĆdalej ▸

Woda z rzeki paruje i unosi się do góry.

Para nad rzekąstrużki pary unoszą się do góry
Podpispodpis wjeżdża z boku
Ramka „NOWOŚĆ”ramka miga w rogu
Strzałka „dalej”strzałka pulsuje w rogu
Debugowanie5 min

Trzy przyrządy, jeden zepsuty materiał

Na pofałdowanym lnianym płótnie leżą obok siebie trzy proste przyrządy: mosiężny pion na skręconym sznurku, stalowy kamerton i drewniany cyrkiel z mosiężnym przegubem, wszystkie gładkie i bez żadnych oznaczeń

Pion sprawdza, czy coś stoi prosto. Kamerton — czy dźwięk jest ten sam. Cyrkiel — czy odległość się zgadza.

Żaden z nich nie zrobi roboty pozostałych i to jest ich zaletą, a nie wadą. Masz już trzy przyrządy z tej lekcji. Teraz dostaniesz cudzy materiał z trzema usterkami — i każdą z nich widzi tylko jeden z nich.

Ktoś zrobił materiał do przyrody i matematyki — trzy slajdy. W każdym siedzi jedna usterka, ale żaden slajd nie wygląda na zepsuty. Masz trzy przyrządy z tej lekcji i jedną zasadę: każdy przyrząd widzi tylko swoje. Znajdź usterkę tym, który jest w stanie ją zobaczyć, i tym samym przyrządem ją napraw.

Woda paruje z rzeki, zbiera się w chmurze i wraca jako deszcz.

Znalezione usterki: 0 z 3 · naprawione: 0 z 3

Zadanie praktyczne8 min

Zadanie: materiał, z którego ktoś się nauczy

Trzy puste płaszczyzny — dokładnie tyle, ile ma twój materiał. Zanim zaczniesz je zapełniać, odpowiedz sobie na jedno pytanie: czego ktoś ma się z tego nauczyć? Wszystko inne — obrazek, podpis, ruch — jest już tylko odpowiedzią na nie. Cała praca dzieje się tutaj, na stronie.

Biała kartka złożona w harmonijkę o trzech płaszczyznach stoi pionowo na drewnianym blacie; jej płaszczyzny są zupełnie puste, a światło z boku kładzie na kolejnych zagięciach coraz ciemniejszy cień
01

Zlecenie

Zrób materiał na trzy sceny, z którego ktoś młodszy od ciebie naprawdę czegoś się nauczy. Najpierw jedna decyzja, od której zależy wszystko inne: na jakie pytanie ten materiał odpowiada.

02

Twoje trzy sceny

Najpierw wybierz pytanie — od niego zależy każda scena.

03

Odbiór

Najpierw zlecenie.

Nagroda: ciekawostka

Ukończ wszystkie kroki tej lekcji, żeby ją odblokować.

Zrobione: 0 z 5 bloków

Przejdź wszystkie bloki i zrób to, co w nich jest do zrobienia — pasek u góry pokaże 100%.