Akapity, wyrównanie i listy
Rozłóż tekst na stronie tak, żeby dało się go objąć wzrokiem.
Do szuflady z przegródkami sięgasz po nożyczki bez patrzenia. Do szuflady, w której wszystko leży razem, sięgasz i grzebiesz. Tekst na stronie działa tak samo: nie chodzi o to, żeby był ładny, tylko żeby dało się w nim coś znaleźć.
W tej lekcji nie będzie rad w stylu „pisz przejrzyście”. Będzie stoper, który zmierzy, ile kosztuje cię ściana tekstu, strzałki pokazujące drogę twojego oka przy różnych wyrównaniach, i przycisk, który przetasuje listę, żebyś zobaczył/zobaczyła, kiedy to boli, a kiedy nie.
Plan tej lekcji
- 01Haczyk7 min
- 02Wyjaśnienie6 min
- 03Ćwiczenie6 min
- 04Zadanie praktyczne10 min
Ściana tekstu kontra stoper
W takim murze nie ma czego szukać — wszystko wygląda tak samo.
Tekst bez akapitów wygląda dokładnie tak i działa dokładnie tak samo: żeby cokolwiek w nim znaleźć, trzeba przeczytać wszystko od początku. Poniżej ogłoszenie o wycieczce. Masz w nim znaleźć trzy rzeczy — stoper chodzi.
Znajdź w ogłoszeniu: Ile kosztuje wycieczka?
pytanie 1 z 3Kliknij zdanie, w którym jest odpowiedź. Stoper chodzi.
Którędy chodzi oko, kiedy czytasz
Po górnej półce rękę prowadzi się bez patrzenia — wszystkie grzbiety stoją w jednej linii. Po dolnej trzeba za każdym razem szukać. Z wierszami tekstu jest identycznie: oko wraca do początku następnego wiersza i musi wiedzieć, gdzie on jest. Zobacz tę drogę narysowaną.
Przełączaj wyrównanie i patrz na strzałki — to droga, którą przebywa oko.
W sobotę idziemy z klasą do lasu na wycieczkę. Zbiórka jest o dziewiątej przy szkole, a wracamy przed obiadem. Trzeba wziąć kanapki, wodę i coś przeciwdeszczowego, bo pogoda ma być zmienna.
Ten tekst mieści się w jednym wierszu — nie ma tu żadnego powrotu oka, więc wyrównanie nikomu nie przeszkadza.
Numery czy kropki? Przetasuj i zobacz
Jak zrobić naleśniki
lista 1 z 4
- —Wymieszaj mąkę z mlekiem i jajkiem
- —Rozgrzej patelnię
- —Wylej porcję ciasta na patelnię
- —Przewróć naleśnik na drugą stronę
- —Zdejmij naleśnik na talerz
Ogłoszenie, które da się objąć wzrokiem
Te same koraliki, ten sam sznurek — a policzyć da się tylko te rozsunięte. Zrób teraz to samo z własnym tekstem na tej stronie: rozsuń go na akapity i listę.
Napisz niżej ogłoszenie o czymś, co naprawdę się u was dzieje — wycieczce, zbiórce, turnieju, urodzinach. Rozłóż je tak, żeby dało się je objąć wzrokiem: akapity, wyrównanie i jedna lista zrobiona przyciskiem listy.
Napisz w nim konkrety — godzinę, datę, kwotę, termin. Kiedy sprawdzisz pracę, puszczę na twoim ogłoszeniu ten sam stoper, którym mierzyłeś/mierzyłaś szukanie na początku lekcji: raz w ścianie tekstu, raz w twoim układzie.
Tak ma wyglądać twoje ogłoszenie.
Tytuł na środku, treść w akapitach do lewej, lista tam, gdzie wyliczasz rzeczy, data albo podpis przy prawej krawędzi. Kształt, nie treść — twoje ogłoszenie będzie o czymś innym.
Czego będę szukać w twojej pracy
- Ogłoszenie ma akapity — co najmniej trzy i żaden nie jest ścianą tekstu.
- Tytuł jest wyśrodkowany, a treść wyrównana do lewej albo wyjustowana.
- Jest w nim lista zrobiona przyciskiem listy, a nie myślnikami z klawiatury.
- Są w nim co najmniej dwie konkretne informacje — godzina, data, kwota, termin.
Pierwszy wiersz to tytuł — kliknij go i wyśrodkuj. Uwaga: nowy akapit pamięta wyrównanie poprzedniego, więc po tytule wróć do wyrównania do lewej — tak samo robi Word. Listę zrób przyciskami z kropkami albo z numerami, nie myślnikami z klawiatury: prawdziwa lista sama się wyrówna i nie rozjedzie się przy zmianie kroju. Akapity rozdzielaj jednym Enterem — podwójne policzę i wypiszę.
Nagroda: ciekawostka
Ukończ wszystkie kroki tej lekcji, żeby ją odblokować.
Zrobione: 0 z 4 bloków
Przejdź wszystkie bloki i zrób to, co w nich jest do zrobienia — pasek u góry pokaże 100%.